Forsíđa   
 31.12.2021
 Dynjandi rymur í klakaböndum í árslok '21 - og óskabarn ţjóđarinnar



Nú er árið 2021 senn liðið.
Fjöll Dýrafjarðar og Arnarfjarðar
spegla sig í blikandi haffletinum
og náttúruvættið Dynjandi,
rymur við raust þó í klakabrynju sé.
Vatnið jaðigrænt og streymandi
inni á milli og yfir klakaböndin.


Þökk sé verndinni yfir ættjörð vorri.
Hvers kyns óárán og plágur
hafa steðjað að lítilli þjóð norður
við heimskautsbaug í gegnum
aldirnar - og hún lifað af.

Nú síðast plága ein kennd við kórónu!
Tilurð hennar furðuleg og framganga
yfir heimsbyggðina, lygi lkust.
Að ógleymdu því hörmulega manntjóni
og efnahagslegu hremmingum,
sem hún veldur, þessi ógnvaldur.




Víkur sögu að ólíkindatólinu Ísólfi:
Nú hafa 150 milljónir rúmmetra
hrauns komið upp á Reykjanesi í
mögnuðu eldgosinu í Fagradalsfjalli.
Hinu fyrsta í 800 ár.
Heiðra skyldi landvætti og landnáms-
menn vora, Ísólf á Skála, þ.m.t..





Forfeður vorir þraukuðu í
harðneskjunni við yzta haf
í harðbýlu landi og oft erfiðu
yfirferðar. En landið reyndist
gjöfult um margt. Og gott gat
reynst að vera til hvar maður
var manns gaman.

Ákveðin kúnst að lifa og
vera til eins og lífshlaup
Jóns Sigurðssonar, forseta,
ber vel með sér.
Eins mesta heimsborgara
okkar Íslendinga á sinni tíð
og talsmann á erlendri grund,
sem fékk mikilleika vestfirsku
fjarðanna og fjallanna með
móðurmjólkinni. Og drunur
Dynjanda sem hinn fegursta
hvatningarsöng...




Jón fæddist 17. júní 1811 á
Bótólfsmessu og ólst upp til
18 ára aldurs á prestsetrinu
Hrafnseyri við Arnarfjörð
hvar faðir hans, séra Sigurður
Jónsson, þjónaði. Var snemma
mikill bókaormur og sagt
að hann hafi legið í bókum
þegar færi gafst til. En iðinn,
hirðusamur og vandvirkur
Listaskrifari frá því hann lærði
að draga til stafs; skrift hans
höfð sem forskrift af mörgum.

Móðir Jóns var Þórdís Jónsdóttir
en um hana sagði eiginmaðurinn:
Þú vilt gefa allt, Þórdís, svo var
hún gjafmild við fátæka og þá
sem minna máttu sín.

Sem dæmi um sjálfsbjargar-
viðleitnina í faðmi blárra
og þverhníptra fjalla, stundaði
séra Sigurður, sjóróðra á vorin
og var talinn góður sjómaður
og fengsæll. Fór svo heim um
helgar til að sinna embættis-
verkum á Hrafnseyri.

Systkini Jóns forseta, voru
Margrét, síðar húsfreyja
í Steinanesi í Arnarfirði,
og Jens, kennari og síðar
rektor Lærða skólans
í Reykjavík.




Átthagarnir voru sem sé í
stórbrotinni fegurð
Arnarfjarðar og hafa þeir
eflaust blásið ungum manni
þrek og þor í brjóst til þess
að takast á við flóknar
áskoranir síðar á ævinni.
Lengi býr að fyrstu gerð...




Við eigum óskabarni þjóðarinnar,
Jóni Sigurðssyni frá Hrafnseyri,
afar margt að þakka, þessi þjóð,
og hollt að minnast orða hans
um vandmeðfarið frelsið.
Þessi ötulasti talsmaður
fyrir frelsi þjóðar, sómi hennar
sverð og skjöldur, benti af
sínu raunsæi líka á hina hliðina:
stjórnleysið og agaleysið.




Nú um stundir í heimi tækni
og samskipta, (sem við vissulega
gleðjumst yfir--Dýrafjarðargöngin
yfir til Arnarfjarðar, eru gott
dæmi þar um, sem létta líf margra
og skapa færi á að kynnast og
njóta íslenskrar náttúru--), er
stjórnleysi samfélaga og
agaleysi á samfélagsmiðlum
og í fjölmiðlum, afbakanir,
upplýsingaóreiða, og falsfréttir,
(misinformation og disinformation),
farið að ráða vettvanginum og
daglegri líðan.

Eiturspúandi vélar samfélags-
miðlanna: já, þær eru í það
minnsta, nýting tækni án ábyrgðar,
oft á tíðum.
Hvað með sjálfstæðið og lýðræði
í heimi valdsækinna tæknirisa,
sem eiga aðgang að miklu meiri
upplýsingum um menn og málefni
en áður hefur sést í mannkynssögunni?



Eins og fram kemur hjá Vilhjálmi
Þ. Gíslasyni í ritinu, Jón Sigurðsson
í ræðu og riti, frá lýðveldisárinu 1944,
þá taldi Jón, frelsi án banda,
án takmörkunar, væri ekki frelsi,
heldur agaleysi og óstjórn
Bönd væru jafn nauðsynleg
inn á við sem út á við.




#


Meira >>
 24.12.2021
 Dýrafjörđur: Ljósmögn náttúru og vitundar á Jólum




Aðfangadagshelgi svífur yfir
spegilsléttan hafflöt Dýrafjarðar
með tignarlegan fjallahringinn
allt um kring undir rósfingruðu
himinhvolfinu við sólarupprás.
Þegar Þingeyri vaknar af svefni
og draumum nætur...

Spakar endur njóta lífsins við
flæðarmál og hrafnar sýna lipra
flugtakta út um allan fjörð.


Óhætt að segja að Ljósmögn
þessa heims og annars,
boði komu Jóla, og upplýsi
Náttúru og vitund vora.
Gefi lífinu óræða merkingu.
Dýrð...




Vitundin er ólíkindatól; já, hvað
vitum við svo sem?
Nema að Jólin eru tíminn til þess
að endurnýja sambandið við
hin innri gildi og tengslin
við okkur sjálf og aðra menn.
Og Náttúruna.



Ljósið:
Lykillinn að andlegum vexti,
er að meðtaka æðri svið
vitundar inn í vakandi
athygli vora, varð spekingnum
Laó Tse að orði fyrir ár-
hundruðum austur í Kína.
Og nokkrum árhundruðum
síðar í Betlehem, var
Ljós heimsins okkur fætt.




Megi ljós Jóla veita dreymendum,
ungum sem öldnum, nær sem fjær,
gleði og frið og endurnýjaða von í hjarta.



#




Meira >>
 21.12.2021
 Vetrarsólstöđur - og sólin fer snemma ađ sofa á bak viđ fjöllin



Íðilfagrar Vetrarsólstöður 2021
þegar sólin fer snemma að sofa
á bak við fjöllin.
Þannig mæltist kornungum spekingi,
þegar hann velti fyrir sér hvað gerist
þegar sólin sést ekki lengur:


Sólin fer að sofa á bak við fjöllin á nóttunni.

(Tómas Bjarni Jóhannsson, 3ja og hálfs).



Ungviðið heldur okkur við með
andríkinu og sjálfsprottinni hugsun;
sækir af brjóstviti sínu í heim
innri visku og vits.
Birtir okkur sannkallaða sólarsýn
og þá bjargföstu von, að sólin
komi alltaf aftur þegar hún er
búin að sofa á bak við fjöllin.






Í dag var Eiríksjökull baðaður
einstökum heiðbláma og í
uppheimum birtist bleikfingraður
blævængur til Snófjalla.
Förinni heitið Vestur....




Vetrarsólstöður kl. 15.59 í boði
Náttúrunnar undir Hafnarfjalli
með Borgarfjörðinn, Mýrarnar
og Snæfellsnes á aðra hönd.
Leikandi léttir sólbakkar
neðst á himni við hafflötinn.
Örfáum mínútum síðar
eru þessir iðandi ljósbakkar
horfnir og sólin hefur hverfst
um sjálfa sig.



Hinn knái Tómas Bjarni mun
gleðjast, nú þarf sólin ekki
að sofa jafn lengi á bak við
fjöllin...





#





Meira >>
 30.11.2021
 Heilagur Andrés, verndardýrlingur Skotlands, og Andrésardraumar í Dýrfirđingagođorđi



Í dag, 30. nóvember, er
Andrésarmessa, kennd við
heilagan Andrés, fiskimann
og bróður Péturs postula.
Hér á landi var helgi á Andrési
og heitið á hann til gæfu við
velferð heimilis og hjónabands;
þegar menn reru til fiskjar,
og til lækninga, einkum hálsmeina.





Í Dýrfirðingagoðorði fyrir vestan,
hvar Hrafn Sveinbjarnarson,
læknir og goðorðsmaður á
Eyri við Arnarfjörð, réð ríkjum
á 12.og fram á 13. öld, var
þekkt helgi á Andrési.

Fiskimið eru þar viða gjöful enda
eftirsótt af bæði Íslendingum
og erlendum sjómönnum í
gegnum aldirnar, s.s. Bretum,
Frökkum, Spánverjum,
Norðmönnum, Þjóðverjum
og síðar Bandaríkjamönnum.
Verslun, viðskipti og þjónusta
byggði upp þorpin á þessum
slóðum, t.a.m. Þingeyri við
Dýrafjörð, sem er elsti
verslunarstaður Vestfjarða
og meðal þeirra elstu á landinu.






Þegar Hrafn fann dauða sinn
nálgast, er sagt að hann hafi
dreymt heilagan Andrés.
Einnig eru þekktir draumar
Tómasar, vinar Hrafns í Selárdal,
af heilögum Andrési, fyrir þeim
hörmungaratburði þegar
Hrafn var hálshöggvinn á Eyri,
þann 4. mars 1213, af óvildar-
manni sínum, Þorvaldi
Vatnsfirðingi og mönnum hans.






Heilagur Andrés er verndardýrlingur
margra Evrópulanda. Má þar nefna
Skotland, Rússland, Úkraínu, Girkkland,
Rúmeníu, Kýpur og Tenerife. Hann á
sér heiðurssess í Austur-kirkjunni sem
æðsti patríarkinn í Konstantínópel.
En dýrlingurinn er líka verndari fleiri
þjóðríkja eins og eyríkisins Barbados
í Karíbahafinu sem í dag gerðist
lýðveldi eftir áratugi í Breska-
samveldinu. Barbados heitir
raunar líka Saint Andrew.

Skotar halda þennan síðasta dag
nóvember hátíðlegan sem Þjóð-
hátíðardag--kalla Andermas
eða St. Andrew´s Day--.
Á Andrésarmessu er skoskri
þjóðmenningu fagnað með
listflutningi, skáldskap, dansi, ofl.

Fer vel á að vitna til þjóðskálds
Skota, hins rómantíska og baráttu
-glaða, Roberts Burns, (1759-1796),
sem valinn var ástsælasti Skoti
allra tíma, árið 2009.
Robert Burns segir svo í ljóði sínu
Hinn 7. nóvember, um annan merkan
nóvemberdag í skammdegismyrkrin
þegar ástin vakir; dagur um margt
frægur í sögunni sem ljósberi,
bæði fyrr og síðar:






The day returns, my bosom burns,
The blissful day we twa did meet.
Tho ´Winter wild, in tempest toil´d,
Ne´er Simmer-sun was half sae sweet.
Than a´ the pride that loads the tide,
And crosses o´er the sultry Line;
Than kingly robes, the crowns and globes,
Heav´n gave me more - it made thee mine.




#



Meira >>
Síđasta frétt  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  Næsta frétt 
© 2007 Draumasetriđ Skuggsjá Hönnun Design EuropA